”Yes, Kerlon en Ze Eduardo naar Ajax”, sms’te mijn beste vriend me afgelopen september. Ik zat in de trein, dus ik kon niet nagaan of hij een grapje maakte of dat Ajax er inderdaad in was geslaagd om de Zeehond te contracteren. Na een hoop heen en weer ge-sms moest ik hem maar op zijn woord geloven: Kerlon Moura Souza werd door de Amsterdammers gehuurd van Internazionale. Tevens hadden de hoofdstedelingen een optie tot koop bedongen op de YouTube-ster.

”Als het echt de Kerlon is die ik denk dat het is, heeft Ajax echt goede zaken gedaan. Proficiat”, was mijn laatste uitgaande sms. Ik kon het maar moeilijk geloven. De Braziliaan verkreeg zijn faam door de bal tijdens wedstrijden op zijn hoofd hoog te houden, iets dat niet alleen heel moeilijk te verdedigen is, maar ook zeer vernederend voor zijn directe tegenstander. Het is dan ook niet gek dat een van de meest bekeken Kerlon-fragmenten op YouTube een aanslag is op de dribbelaar. Een van zijn tegenstanders is zijn emoties niet langer de baas en plant zijn complete rechterbeen in de maag van de Braziliaanse pingelaar. Kerlon blijkt naast zijn kunstje ook nog eens heel aardig te kunnen spelen met zijn voeten. Niet geheel verrassend ontstond er daarom interesse van verschillende Europese topclubs.

Uiteindelijk is de Italiaanse kampioen Internazionale het meest doortastend in de onderhandelingen met Cruzeiro, de Braziliaanse werkgever van de Zeehond. In 2008 verruilt Kerlon zijn vaderland om furore te gaan maken in Europa. Dat was althans de bedoeling. Blessureleed tekent de nog prille loopbaan van de voetballende attractie. Al op zeventienjarige leeftijd krijgt hij te maken met zijn eerste ernstige blessure. Een operatie is nodig om zijn enkel te laten herstellen. In Italixeb bleef de Zeehond kwakkelen met zijn fysieke gesteldheid. Internazionale leende hem uit aan Chievo Verona, waarvoor hij uiteindelijk slechts vier wedstrijden zou spelen.

Kerlon is niet langer de troetelbeer van het publiek. Zolang hij zijn trucje niet doet, of door omstandigheden niet kan doen, is hij ook niet interessant voor de Italiaanse fans en de media. De jonge Braziliaan lijkt al gauw te veranderen van een superster tot een nobody in de voetbalwereld. Maar dan komt Ajax. Ze willen hem een jaar huren en als hij bevalt kan hij voor ruim twee miljoen euro definitief naar Amsterdam verkassen. Dit kon zomaar eens de laatste kans zijn voor de nog jonge Kerlon.

Tot mijn grote verbazing laat Martin Jol hem beginnen bij Jong Ajax. Kerlon had weliswaar weinig wedstrijdritme en hij was nog niet honderd procent fit, maar hij had toch zeker wel de kwaliteiten voor de eerste selectie van de Amsterdammers? Al na een aantal wedstrijden met Jong Ajax doet het er allemaal niet meer toe. Op de training verdraait de jonge zeehond zijn knie. Een operatie is noodzakelijk. We zien de dribbelaar dit seizoen hoogstwaarschijnlijk niet meer aan het werk.

Het blijft een eeuwige zonde. Al op zijn zeventiende debuteerde hij voor Cruzeiro, in 2005 schitterde hij op het Zuid-Amerikaanse kampioenschap voor spelers onder de zeventien en drie jaar later mocht hij het proberen in de top van Europa. Blessures maken een abrupt einde aan een sprookje dat mooi is begonnen, maar dat waarschijnlijk is schoonheid zal sterven. En niemand die nog omkijkt naar de Zeehond.

Het is momenteel geen pretje om als voetbalsupporter in Liverpool te wonen. De grote trots van de havenstad, Liverpool FC, laat het dit seizoen hevig afweten. In de schaduw van The Reds staan de tegenvallende resultaten van stadsgenoot Everton. De ploeg van David Moyes lijkt een streep te kunnen zetten door haar Europese ambities.

Liverpool wordt met enige regelmaat vergeleken met Feyenoord. Beide volksclubs weten zich gesteund door een grote schare fans. Rotterdam en Liverpool zijn tevens twee grote havensteden. De pijnlijkste overeenkomst is echter dat beide clubs bekend staan als zijnde een topclub, terwijl Feyenoord de schaal in 1999 voor het laatst mocht vasthouden en Liverpool in 1990 vooralsnog voor de laatste keer de beste was van Engeland.

Dat is toch redelijk opmerkelijk te noemen. The Reds zijn met achttien kampioenschappen namelijk recordkampioen in Engeland, al moeten ze die titel sinds vorig jaar delen met Manchester United. Verder wist de in 1892 opgerichte club zeven keer beslag te leggen op de FA Cup, werd de League Cup zeven keer gewonnen, waren ze vijftien keer de beste in de wedstrijd om het Community Shield en wonnen ze de Engelse Super Cup eenmaal. Ook in Europa ging het ze voor de wind. Met vijf Champions League-bekers, drie UEFA Cups en evenzoveel Europese Supercups heeft de Noord-Engelse formatie een prijzenkast om U tegen te zeggen. Overigens werden slechts tien van de in totaal 59 (!) prijzen gewonnen tijdens deze eeuw.

Rafael Benxedtez kwam in 2004 over van de Spaanse topclub Valencia om Liverpool kampioen te maken. De Spaanse tacticus won sinds zijn aantreden de FA Cup, het Community Shield, de Europese Supercup en de Champions League. Het gebrek aan landstitels blijft echter knagen aan de fans en de Amerikaanse eigenaren van de club. De druk op de schouders van Benxedtez komt zijn aankoopbeleid niet ten goede. Van de achttien selectiespelers die in 2005 de Champions League wonnen, zijn er nog maar twee over: Steven Gerrard en Jamie Carragher. Publiekslievelingen Xabi Alonso, John Arne Riise en Sami Hyypixe4 zijn inmiddels vertrokken. Dure aankopen als Robbie Keane, Ryan Babel en Alberto Aquilani wisten, tot zover, niet te overtuigen en door de haast voelbare spanning tussen de directie en de hoofdcoach is de sfeer op Anfield Road niet opperbest. Dat de absolute sterspeler van The Reds, Fernando Torres, de laatste tijd vaker met pijntjes langs de kant zit, komt de club ook niet goed uit. Het resulteerde in een tegenvallende zevende plaats in de competitie met een achterstand van twaalf punten op koploper Chelsea. Tevens werd Liverpool uitgeschakeld in de groepsfase van de Champions League. Arsenal was in de League Cup de sterkste in de achtste finale en in de FA Cup blijft de malaise voortduren. Dirk Kuijt en Ryan Babel zullen op herhaling moeten tegen Reading, de nummer twintig van de Championship, nadat de eerste ontmoeting in 1-1 eindigde.

”Ach, er zijn twee clubs in Liverpool, dan gaan we toch naar Goodison Park?”, moet de neutrale supporter in de havenstad hebben gedacht. Helaas voor deze, niet al te standvastige, supporters en natuurlijk voor de harde kern van The Toffees vallen de resultaten van Everton dit seizoen ook tegen. De oudste club van Liverpool wilde afrekenen met haar wisselvalligheid en definitief aanhaken bij de bovenste vijf ploegen, nadat ze in de voorgaande jaren respectievelijk als zesde, vijfde en nog eens vijfde eindigden. Met de komst van internationals Diniyar Bilyaletdinov, John Heitinga en Lucas Neill en het aantrekken van de ervaren mandekker Sylvain Distin wilden The Blues hun ambities kracht bijzetten. Trainer David Moyes kreeg echter met krachten te maken waar ook hij geen grip op heeft: door blessures miste hij vaste krachten Victor Anichebe, Mikel Arteta en Phil Jagielka de gehele eerste seizoenshelft. Ook Joseph Yobo, James Vaughan, Jack Rodwell, Phil Neville, Steven Pienaar en Louis Saha misten een deel van de competitie door verschillende blessures. Een groot deel van deze spelers is voorlopig nog niet hersteld. Daar komt nog eens bij dat de van Manchester City geleende Joao Alves Jo totaal uit vorm is. De Braziliaanse spits heeft het net nog niet weten te vinden dit seizoen.

Mede door deze personele problemen staat Everton momenteel op een teleurstellende elfde plek in de Premier League. Ook de League Cup gaat dit jaar aan Everton voorbij, omdat Tottenham Hotspur in de vierde ronde te sterk was. In tegenstelling tot stadsgenoot Liverpool FC hadden The Toffees weinig moeite met hun tegenstander in de FA Cup, Carlisle United werd met 3-1 naar huis gestuurd. In de Europa League wist de Engelse subtopper met de hakken over de sloot de volgende ronde te bereiken. Daar staat ze overigens geen gemakkelijke opponent te wachten. Everton moet Sporting Lissabon verslaan om tot de laatste zestien te door te stoten.

Omdat ook Everton de recessie voelt, moet de club creatief zijn op de transfermarkt. Wat dat betreft hebben ze aan trainer Moyes een prima koopjesjager. De Schotse manager gaf in het verleden slechts sporadisch grote bedragen uit. Als dit al gebeurde, was de aankoop ook van waarde voor de club. The Blues wisten zich voor na de winterstop al te verzekeren van de diensten van Philippe Senderos, terwijl Landon Donovan voor tien weken van LA Galaxy wordt gehuurd. Er zal heel wat moeten gebeuren in het blauwe gedeelte van Liverpool, wil de club nog aanhaken bij de clubs die strijden om Europees voetbal. Een extra fysiotherapeut en een dokter zouden geen overbodige luxe zijn.

Zowel voor Liverpool als voor Everton is er dus nog een hoop werk te verrichten in de tweede seizoenshelft. Hoogstwaarschijnlijk zullen de doelstellingen die aan het begin van het seizoen zijn gesteld in beide kampen niet meer worden gehaald. 2010 staat voor The Reds en The Blues vooral in het teken van het voorkomen van verder gezichtsverlies. Tot die tijd blijft er voor de concurrenten genoeg leedvermaak om en in Liverpool.

Hij is qua rendement xe9xe9n van de grootste spitsen die onze vaderlandse competitie ooit gekend heeft. Na een dergelijke aankondiging verwacht je een verhaal over een glansrijke carrixe8re. Niets is minder waar. Mateja Kex9eman heeft sinds zijn vertrek bij PSV nooit meer weten te schitteren. Hoe een fenomeen een vergeten voetbalnomade werd.

Mateja zag het levenslicht op twaalf april, 1979 in Servixeb, een land dat sowieso al barst van het talent. Al op jonge leeftijd maakt hij furore bij de Servische voetbaldwerg Radni?ki Pirot. Via Loznica en Sartid Smederevo, twee andere grootmachten in het Servische voetbal, komt de jonge spits terecht bij het befaamde Partizan Belgrado. De dan pas 19-jarige Kex9eman klopt voorzichtig op de deur in zijn debuutseizoen, waarin hij acht treffers produceert. Het daaropvolgende seizoen staat er echter geen maat op het supertalent. Kex9eman scoort 35 keer in 41 wedstrijden, een gemiddelde van 0,85 (!) doelpunt per wedstrijd.

De ontwikkeling van de jonge aanvaller ontgaat ook de scouts van PSV niet. Met de eeuwwisseling vertrekt sterspeler Luc Nilis naar Aston Villa, na 110 doelpunten in zes jaar trouwe dienst voor PSV. Daarnaast is zijn compagnon in de voorhoede, Ruud van Nistelrooij, langdurig geblesseerd. Voor een slordige acht miljoen euro wordt er daarom een Servisch talent naar Eindhoven gehaald. Een enorm bedrag voor een jongen van amper 21 lentes jong. Al snel blijkt echter dat Mateja Kex9eman zijn transfersom meer dan waard is. Vanuit alle hoeken en standen treft Kezza het doel van de tegenstander. Het enige manco van de goalgetter is het feit dat zijn productie stokt op het grote podium, de Champions League. In 24 wedstrijden op het hoogste Europese niveau komt hij tot het schamele aantal van drie doelpunten, hetgeen volledig in contrast staat met de 105 doelpunten die hij in vier jaar tijd maakt in de Eredivisie.

Misschien was dat iets waar ze bij Chelsea langer over na hadden moeten denken. Hoe kan het dat iemand in de Nederlandse competitie scoort als een bezetene, maar het laat afweten als heel Europa meekijkt? Roman Abramovich zal het echter een zorg zijn. Hij wil zo snel mogelijk terug naar de top van Engeland xe9n Europa met zijn dure hobby. Chelsea maakt ruim zes miljoen euro over naar Eindhoven om het Servische fenomeen naar Londen te halen. De relatie houdt niet lang stand. 41 wedstrijden, waarvan 27 invalbeurten, later zijn Chelsea en Kex9eman op elkaar uitgekeken. Faalangst lijkt meester te zijn geworden van de benen van Kezza. De teller blijft steken op zeven doelpunten in Londense dienst. Madrid heet de volgende halte.

Helaas voor Kex9eman is het Atlxe9tico en niet Real dat zich meld voor de gebroken spits. Het maakt de Servixebr niet veel uit, de combinatie van speelminuten en een leuk salaris haalt hem over. In Madrid komt hij echter ook niet uit de verf. Hij bereikt een redelijk totaal van tien doelpunten in 33 wedstrijden, maar het gaat niet van harte. De aanvaller begint stiekem aan zichzelf te twijfelen. Hoe kan dit nou? Ik ben toch Mateja Kex9eman, Batman. Waar is de grote man van PSV? En dan lonkt het Turkse geld.

Bij Fenerbahxe7e lijkt hij zichzelf terug te vinden. Niemand, buiten de fans van de Turkse grootmacht, verwacht eigenlijk nog iets van de spits. Het lijkt hem goed te doen. In zijn eerste seizoen scoort hij elf keer in 33 wedstrijden. De frontman vertoont voorzichtig weer teken van leven. Ook in zijn tweede seizoen scoort hij regelmatig en Kezza loopt zelfs xe9xe9n op twee. En een Kex9eman in vorm is een interessant object op de transfermarkt. Hij voelt zich goed bij Fener, maar in zijn ogen doet zich die zomer een once in a lifetime opportunity voor. Volgende halte: Parijs.

Dat Mateja er rare dromen op nahoudt, bewijst hij in de zomer van 2008. ”Ik droomde als kind al van spelen in Parijs”, zegt de dan nog dolgelukkige aanvaller in augustus. Nog geen drie maanden later krijgt hij de stempel van grootste miskoop van het seizoen. Er wordt nauwelijks nog een beroep gedaan op de Servische zomeraankoop, hetgeen hem duidelijk frustreert. De hele situatie bereikt zijn kookpunt in de verloren thuiswedstrijd tegen Bordeaux (0-3). Kex9eman wordt na een uur spelen gewisseld door trainer Paul Le Guen, iets dat de Servische frontman niet kan waarderen. Hij smijt uit woede zijn shirt op het veld en stormt woest naar de kleedkamer. Het blijft niet zonder gevolgen. De aanhang van de hoofdstedelingen kotst de oud-PSVx92er uit en de club legt hem een schorsing op van twee weken, die hij in zijn geboorteland mag uitzitten. En daar raakte ik hem kwijtx85

Tot ik het volgende kopje tegenkwam: ”Zenit stuurt Kex9eman terug naar Parijs”. ”Zenit?”, dacht ik bij mezelf. Ja, Zenit. Zenit Sint-Petersburg zag afgelopen zomer Pavel Pogrebnyak vertrekken naar VfB Stuttgart en moest dus op zoek naar een nieuwe aanvalsleider. Mateja Kex9eman was inmiddels persona non grata, zoals dat zo mooi heet, bij Paris Saint-Germain. Het was dan ook een kwestie van tijd voordat de club en de speler elkaar zouden vinden. Zenit Sint-Petersburg huurde Kex9eman en bedong een optie tot koop. De Servixebr zelf was in zijn nopjes met zijn transfer naar Rusland. ”Ik hoop van harte dat de club me een aanbieding doet. Zenit is een grote club, een van de beste clubs uit mijn carrixe8re. Dit zijn niet enkel mooie woorden”, zei de aanvaller bij zijn presentatie.

Natuurlijk is Zenit Sint-Petersburg niet een van de beste clubs uit zijn loopbaan, maar eerlijk is eerlijk: afsluiten in Rusland bij een hoog aangeschreven club en een prima salaris, dat is niet iedere voetballer gegeven. Maar Mateja Kex9eman zou Mateja Kex9eman niet zijn als hij het ook hier niet lang zou volhouden. Hij scoorde slechts twee keer in tien wedstrijden voor Zenit. Het bleek niet genoeg, want de Russen besloten geen gebruik te maken van de optie tot koop. Niemand weet waar Batman na de winterstop speelt. xc9xe9n ding is zeker. Zijn volgende club haalt een fenomenale voetbalnomade in huis.

Iedereen zag het aankomen, behalve de hoofdpersoon zelf. Ronald Koeman werd de laan uitgestuurd bij AZ en dat was, alleen al met oog op de resultaten, geen verrassing. Toch is het niet fair om de schuld in de schoenen van Ronald te schuiven. De Alkmaar Zaanstreek-combinatie is al geruime tijd ziek, maar dat werd tot voor kort succesvol gemaskeerd door suikeroom Dirk Scheringa.

Het verhaal van Scheringa is bekend. Hij leidde de formatie uit Alkmaar eigenhandig naar de top van de Eredivisie. Hij zorgde voor een goede organisatie, trainers met een schat aan ervaring en hij haalde getalenteerde voetballers naar de club. Dankzij Scheringa stond AZ als een huis, zowel financieel als sportief. Zijn harde werk en dure investeringen werden in 2009 bekroond met het landskampioenschap.

Na de huldiging(en) ging het snel. Louis van Gaal wist dat hij het maximale uit de club had gehaald. Toen Bayern Mxfcnchen op de stoep stond, wist Louis niet hoe snel hij zijn koffers moest pakken. Daarnaast werd het vertrek van Demy de Zeeuw volledig onderschat. De Zeeuw, momenteel een van de beste spelers in de Eredivisie, zou makkelijk vervangen kunnen worden door Mendes da Silva, zo concludeerden Koeman en Co. Pieter Lakeman gaf uiteindelijk het beslissende zetje. Met xe9xe9n enkele oproep liet hij het bolwerk van Scheringa ineenstorten.

En het wordt allemaal nog erger. Juist nu ze in Alkmaar iedere cent moeten omdraaien, keldert de waarde van de selectie met de week. Clubs staan niet meer in de rij voor Moussa Dembxe9lxe9 of Sergio Romero. Spelers waar AZ de laatste transferperiode vele miljoenen aan had kunnen verdienen, vallen in het ”seizoen van de waarheid” compleet door de mand. Zelfs aanvoerder Stijn Schaars loopt erbij als een verdwaalde padvinder. Maar slecht of niet; diezelfde spelers hebben geen trek in de middenmoot of ze drukken met hun salaris te veel op de begroting. AZ zal ze op den duur van de hand moeten doen en daarmee levert de club aan kwaliteit in. Geen acties meer van Dembxe9lxe9, geen doelpunten meer van El Hamdaoui en geen reddingen meer van Romero.

Een blik op de rest van de selectie leert ons dat er weinig overblijft van het team als de smaakmakers vertrekken. Degelijke voetballers als Nick van der Velden, Gill Swerts en Simon Poulsen moeten de kar gaan trekken in Alkmaar, iets dat ongetwijfeld zal leiden tot mindere resultaten. Mocht de directie van de landskampioen er niet in slagen een trainer te vinden die van stront goud kan maken, dan verdwijnt AZ weer naar de grijze middenmoot. En daarmee is Nederland weer een revelatie armer.

Op het moment van schrijven staat SC Heerenveen op plaats elf in de Eredivisie, terwijl FC Groningen de twaalfde plek bezet. Is dit vreemd? Als je die vraag een aantal jaren geleden had gesteld, was het antwoord waarschijnlijk x91x92neex92x92 geweest. Anno 2009 is het wel vreemd. FC Groningen en SC Heerenveen waren de afgelopen jaren het toonbeeld van de provincieclubs die de strijd aangingen met de traditionele topploegen. Beide clubs konden zich beroepen op een fantastische scouting en een goede organisatie. Nederland was gewaarschuwd.

Het beleid is hedendaags te weinig afgesteld op het sportieve aspect van de club en te veel op het draaien van een mooie omzet. De clubs zijn bedrijven geworden. In het verleden wisten FC Groningen en SC Heerenveen spelers te scouten die ze zowel sportief als financieel vooruit hielpen. Het lijkt er echter op dat met het vertrek  van Afonso Alves, Danijel Pranjic, Luis Suarez en Marcus Berg ook de creativiteit is verdwenen bij de scouting van beide clubs. Onder het motto: x91x92Als x91ie maar een moeilijke naam heeft en niks kostx92x92, vertrekken de heren scouts tegenwoordig naar hun vaste stekjes in Scandinavixeb. Inmiddels prijken er typische Friese namen als Tarik Elyounoussi en Hernxe1n Losada op de loonlijst van Heerenveen, terwijl ze in Groningen nog altijd moeite doen om de namen van Oluwafemi Ajilore en Ond?ej x8avejdxedk uit te spreken. Het heeft de provincie nog geen nieuwe held opgeleverd.

FC Twente, een andere provincieclub, laat zien dat het ook anders kan. De club uit Enschede durft risicox92s te nemen. Het beste voorbeeld: Bryan Ruiz stond al geruime tijd op het verlanglijstje van SC Heerenveen, maar er hing een behoorlijk prijskaartje om de nek van de Costa Ricaan. Uiteindelijk speelden de Friezen op safe en lieten Ruiz voor wat het was. FC Twente durfde de gok wel te wagen en betaalde zes miljoen euro aan AA Gent. Inmiddels is Ruiz dxe9 revelatie in de Eredivisie. Hij scoorde al negen doelpunten in de competitie, terwijl hij vier beslissende passes gaf. Daarnaast heeft FC Twente met Steve McClaren een trainer die weet wat er nodig is om de top te halen en iemand die over een fantastisch netwerk beschikt. Voorzitter Joop Munsterman is ondertussen achter de schermen bezig een topsportklimaat te ontwikkelen waar de traditionele topclubs van kunnen dromen. En dit terwijl de begroting van SC Heerenveen bijna hetzelfde is als die van FC Twente.

FC Groningen en SC Heerenveen staan nu op een belangrijk kruispunt. Ze kunnen kiezen voor een plekje in de middenmoot met een mooie begroting, om zo nu en dan eens mee te doen in de subtop, of ze zetten de ambities van de afgelopen jaren kracht bij door te investeren. Investeren in de spelersgroep, in de technische staf, op zoek gaan naar het plafond. Het is aanhaken of afhaken voor de clubs uit het noorden. Ze moeten zich daarbij xe9xe9n ding goed beseffen: niet iedere Scandinavixebr levert een Berg op.

Ik heb fantastisch nieuws! Sinds kort zijn mijn columns ook te bewonderen op de site: www.catenaccio.nl

Catenaccio gaat dieper dan de gebruikelijke voetbalnieuwssite. Nadat ik contact heb gehad met hoofdredacteur Thomas, hebben we besloten om een samenwerkingsverband aan te gaan. Hier ben ik natuurlijk erg blij mee. De eerste vier columns die ik heb geschreven zijn ook al verschenen op Catenaccio (zie links!).

http://www.catenaccio.nl/2009/09/05/kennelijk-wil-van-hanegem-gezien-worden/

http://www.catenaccio.nl/2009/09/09/andre-ooijer-heeft-het-gehad/

http://www.catenaccio.nl/2009/09/18/gelukkig-hebben-we-onze-reuzendoder-nog/

http://www.catenaccio.nl/2009/10/02/ismail-aissati-de-verloren-godenzoon/

Maar het goede nieuws is nog niet afgelopen. ELF Voetbal, een bekend voetbalblad, plaatst elke week xe9xe9n van de columns van Catenaccio op hun site. Deze week hebben ze gekozen voor mijn column over Aissati! Dit is de link naar mijn column op ELF Voetbal: http://www.elfvoetbal.nl/nieuws/87528_ismail-aissati-de-verloren-godenzoon

Ik ben erg blij met de waardering, dit motiveert me om meer te schrijven.

Voor de lezers die ik misschien heb: bedankt voor het volgen. Laat het vooral niet na eens te reageren! Mijn columns zijn nu dus ook te lezen op Catenaccio, www.catenaccio.nl, maar ik zal iedere keer een link plaatsen als er weer iets van mij verschijnt.

Sportieve groeten,

Bas Dingemanse

Het was de zomer van 2008. Ik had een baantje gevonden in een magazijn bij mij in de buurt, niks speciaals. De mannen daar waren echte, bierdrinkende, stoer pratende, vrouw- en voetballiefhebbende en in sommige gevallen tatoeagedragende mannen. Laat ik het voetballiefhebbende gedeelte er even uithalen. Natuurlijk was er de gebruikelijke clash tussen een aantal aanhangers van Ajax en Feyenoord, de ene helft kon maar niet ophouden over de geweldige wedstrijd tegen AC Milan op 24 mei 1995, de andere helft werd iedere nacht juichend wakker om de 3-1 van Jon Dahl Tomasson in 2002 tegen Borussia Dortmund.

Op maandag 21 juli 2008 kreeg het hanengevecht een totaal nieuwe wending. Het was stil in het magazijn. Er klonk een vrouwenstem door de speakers waaruit minstens drie keer per dag x91Born in the USAx92 van Bruce Springsteen denderde. x91x92Ajax en PSV zijn tot een akkoord gekomen over de transfer van Ismael Aissatix92x92, zei de vrouw op droge toon. De stilte duurde daarna nog enkele seconden. Het beeld van de zwijgende magazijnmedewerkers die elkaar even verdwaasd als gelukkig aankeken was schitterend. Toen verbrak een van hen de stilte. x91x92We worden godverdomme kampioen!x92x92.

Dat moment is nu bijna anderhalf jaar geleden. Ismael Aissati heeft inmiddels zestien wedstrijden voor de Godenzonen gespeeld, waarin hij twee keer scoorde. Ajax werd geen kampioen en speelde op andere fronten ook geen rol van betekenis. Het was eigenlijk pas laatst, tijdens de wedstrijd tegen ADO Den Haag, dat het me opviel dat Aissati weer in de ploeg stond, terwijl hij de zes wedstrijden daarvoor ook zijn minuten heeft gekregen. Overigens was dit niet om zijn spel, maar omdat ik een van de vele analytici op televisie zijn naam hoorde noemen. Het zegt genoeg over de ontwikkeling van Ismael Aissati.

Waar is het misgegaan met onze Ismael, die nog zox92n schitterend Champions League-debuut kende in Milaan tegen het grote AC. De 17-jarige Aissati veroverde menig voetbalhart met zijn gedartel tussen de gevestigde namen. Tijdens de return in Eindhoven stond hij zelfs in de basis. Misschien is het daar misgegaan. Nederland vond Aissati geweldig en het duurde niet lang voordat Aissati ook een fan was van Aissati. De jongeling kreeg vervolgens, naar eigen zeggen, te weinig waardering van de Eindhovenaren en stuurde aan op een vertrek. In Amsterdam stonden ze al met de champagne en confetti paraat.

Het heeft vooralsnog tot weinig geleid. Een blessure verpestte zijn debuutjaar, zijn tweede seizoen heeft ook nog niet gebracht wat de club en speler ervan hadden verwacht. De supporters van Ajax beginnen inmiddels te morren en er ontstaan twijfels over de werkelijke potentie van de voormalig jeugdinternational. Er zijn zelfs al mensen die het aandurven om Aissati op de ellenlange lijst van Ajax-miskopen te plaatsen. Als ik Ismael was, zou ik stiekem eens aankloppen bij de club uit zijn geboortestad Utrecht, waar ze met een fantastisch project bezig zijn. Daar zou hij van toegevoegde waarde kunnen zijn, mits hij helemaal terug gaat naar de basis en zijn sterallures laat varen. In Amsterdam heeft hij inmiddels veel weg van een verloren Godenzoon.

Sjonge, wat heb ik zitten smullen zeg. De groepsfase van de Europa League is van start gegaan en de Nederlandse ploegen hebben hun visitekaartje afgegeven. Het verschilde echter van club tot club wat er precies op dat visitekaartje stond. De internationale reputatie die Ajax, PSV en Feyenoord ooit hebben opgebouwd, wordt nu vrolijk afgebroken door diezelfde clubs en een aantal subtoppers die hopen dat ze de druk van FK Ventspils, FC Sheriff en Levski Sofia kunnen weerstaan.

Ajax begon met frisse moed aan haar nieuwe Europese campagne. Het altijd lastige FC Timisoara kwam op bezoek, maar de Amsterdammers barstten van het zelfvertrouwen door de 6-0 overwinning op NAC Breda van afgelopen zondag. Een dikke negentig minuten en een invalbeurt van Marko ‘de Verlosser’ Pantelic later, was de stand echter nog altijd ongewijzigd. Misschien was de hattrick van Cvitanich tegen het povere NAC Breda dan toch een incident?

PSV moest het laten zien tegen een andere grote naam in Europa, Sparta Praag. Ik geef het Fred Rutten te doen… Gelukkig wist Fred, mede dankzij zijn tactisch vernuft, een punt uit de Tsjechische hel mee te slepen naar Eindhoven. De wedstrijd tegen de Tsjechische recordkampioen, die maar liefst negen keer van naam veranderde, bracht toch een aantal pijnpunten aan het licht. Terwijl de complete PSV-verdediging zich achter de oren mag krabben, daarbij vergezeld door Danny Koevermans, mag Jonathan Reis vanavond laat opblijven. De jonge Braziliaan, die het afgelopen jaar meerdere keren ter discussie stond, deed wat zijn collega’s niet deden: scoren.

De nummer zestien van Nederland, SC Heerenveen, moest Sporting Lissabon in bedwang houden. Het was voor even feest in het Abe Lenstra Stadion. Michael Dingsdag maakte, al dan niet per ongeluk, de 2-2 uit een vrije trap. Op dat moment had Sporting-spits Liedson al twee ballen tegen de netten gewerkt. Toen de Friesche fans al naar huis belden om melding te maken van een gewonnen punt, maakte de aanvaller ook zijn derde doelpunt: 2-3.

Gelukkig was er nog die vierde ploeg, de ploeg die alle bagger van de andere drie clubs in xe9xe9n klap wegpoetste. Steve McClaren stond met zijn FC Twente voor de zware taak om punten te pakken tegen Fenerbahxe7e. In een goed gevulde heksenketel werd er aardig gevoetbald, maar nog aardiger was de flashback die ik kreeg na de wedstrijd. Blaise N’Kufo krijgt in zijn eerste seizoen in de Eredivisie de naam ”reuzendoder” door te scoren tegen de gehele klassieke top drie. We schrijven donderdag, 17 september 2009. N’Kufo scoort twee keer tegen de Turkse grootmacht Fenerbahxe7e en krijgt daarmee een heel legioen aan Turkse fans stil. De ellende van de andere drie is vergeten, want gelukkig hebben we onze reuzendoder nog.

Iedereen kent het spotje inmiddels. Verschillende Eredivisie-spelers en -coaches proberen de televisiekijker te betoveren met de diepgaande tekst ‘Ik heb het!’, dit alles in opdracht van Eredivisie Live.

Ook Ola Toivonen heeft het, weliswaar op zijn Zweeds. De blonde spits heeft sinds zijn komst naar PSV ook alle reden om het te hebben, uitzonderingen daargelaten. Dit in tegenstelling tot zijn ploeggenoot Andrxe9 Ooijer. Het zou me niet verbazen als Ooijer de betaalzender in de loop van het seizoen gaat boycotten. Andrxe9 is nog gewend aan Studio Sport op zondag, samenvattingen waar vooral doelpunten en randzaken de boventoon voeren. En eerlijk is eerlijk, je betrapt de routinier tijdens zo’n samenvatting niet snel op een foutje.

Dankzij Eredivisie Live kan echter heel Nederland, tegen betaling, meegenieten van het gestuntel van de international. De Andrxe9 Ooijer die drie jaar geleden een transfer naar de Premier League afdwong met zijn onmiskenbare verdedigende kwaliteiten en zijn imposante rushes naar voren, is helaas niet meer. De Andrxe9 Ooijer van nu probeert zijn gebrek aan kwaliteit te compenseren met een aantal belachelijke overtredingen en een irritante houding tegenover zowel de scheidsrechter als zijn tegenstander.

Het zou ons eigenlijk een biet moeten zijn. Dat de technische leiding in Eindhoven deze gok wilde nemen, vind ik een mooi gebaar naar de 35-jarige Ooijer, maar niet meer dan dat. Er is echter nog niemand opgestaan om de plek in Oranje van Andrxe9 over te nemen. Dat baart me wxe9l zorgen. Het is te hopen dat neo-international Glenn Loovens zich wonderbaarlijk gaat ontwikkelen dit seizoen, want Andrxe9 Ooijer heeft het niet. Andrxe9 Ooijer heeft het gehad.

Het was op een maandagochtend in Spanje, l’Estartit om precies te zijn. Iedere ochtend haalde ik meteen het Algemeen Dagblad. Aandachtig las ik het sportkatern door en mijn oog viel die ochtend op de column van Willem van Hanegem. ”De Kromme” maakte zich hard voor een respectvolle behandeling voor Ruud van Nistelrooij, gaf aan dat Klaas-Jan Huntelaar een juiste beslissing maakte met zijn overstap naar Milaan en hij was teleurgesteld, maar vooral kwaad, over de uitschakeling van FC Twente in de voorronde van de Champions League.

Allemaal leuk en aardig, maar tot zover niet opzienbarend. Het ging mij echter om het laatste deel van zijn column van maandag, 10 augustus. ”Die trainers willen kennelijk gezien worden”, zo besloot de oud-international. Van Hanegem doelde op verschillende trainers die hun pupillen nog instructies influisteren voordat ze het veld betreden. Dit moet natuurlijk niet kunnen, het is allemaal onzin! Wie denken die trainers wel dat ze zijn…

In eerste instantie leek het iets waar ik zomaar overheen zou lezen, iets dat ik een paar uur later, liggend op het Spaanse strand, alweer zou zijn vergeten. Het eerder geciteerde zinnetje bleef echter maar door mijn hoofd spoken. Het irriteerde me mateloos. Als Mario Been, Ron Jans of Martin Jol een invaller nog instructies mee wil geven, dan zie ik het probleem niet. Het is geen kwestie van gezien willen worden. Die laatste woorden voor een invalbeurt kunnen zomaar dingen zijn als: ”Kom op, ik heb vertrouwen in je, ik weet dat je het kan.” En mochten het toch tactische zaken zijn, who cares? Daarmee laat een trainer zien dat hij meedenkt, dat hij er alles aan wil doen om een wedstrijd te winnen.

Helaas ziet Willem van Hanegem dit anders. Hij wil iets te zeggen hebben en gaat nu op zoek naar ‘problemen’. Na zijn ontslag bij FC Utrecht, hoopte ik stiekem dat Willem het had begrepen. Voetbalminnend Nederland was op hem uitgekeken. In praatprogramma’s over het populaire spelletje voegde hij al geruime tijd niets meer toe, terwijl zijn columns in het Algemeen Dagblad inmiddels ook van een bedenkelijk niveau zijn. Het is een betreurenswaardige conclusie, maar kennelijk wil Van Hanegem gezien worden…

Voor de liefhebbers: de link naar de betreffende column!

”Die trainers willen kennelijk gezien worden”